Pollentiek
Er wordt al eens gezegd dat alles politiek is, dat iedereen en alles een politieke kleur heeft. Het is een rijkdom wanneer mensen zich realiseren dat een dergelijk kastjesklassement afbreuk doet aan het individu, door het te verwarren met een partij, met standpunten, met machtssystemen.
Een idee, een gedachte, mensen die zich verenigen en samen dingen doen: raak niet aan die puurheid, de veelheid aan facetten die hier in schuilt, door ze te verarmen tot één enkele kleur. Politiek moet mensen samen brengen, niet verdelen in hokjes. De gedachten en intenties zijn vrij, dwing ze niet in een keurslijf: het toont enkel uw armoede aan.
Carry on, carry on. Ik zit hier al weken op te sjieken en ik denk dat ik nu een versie heb waar ik een beetje content van ben.
Update: Spaar uzelf wat zoekwerk uit.
...
"Je kunt het debat niet zacht voeren als het om essentiële zaken gaat. Mensen kunnen niet een ‘beetje’ tegen kernwapens, de oorlog in Irak, abortus of vrijheid van meningsuiting zijn. Niet polariseren is geen optie."
Volgens een beperkte definitie is politiek datgene wat bedreven wordt in de daarvoor bestemde organen (gemeenteraden, parlementen en de uitvoerende organen). Om gemakkelijk te kunnen werken in dergelijke organen zijn er partijen opgericht, om te vermijden dat elk daar zit met zijn eigen idee en zijn eigen gelijk. En dus geen macht kan verwerven, want geen duidelijkheid over hoeveel mensen nu het zelfde denken. Politiek kan ook breder worden opgevat als het stroomlijnen van de intermenselijke relaties. Maar wat dit laatste betreft denk ik zeker dat de klassieke politiek meestal achterloopt en zelf lijdzaam moet toekijken hoe economie, globalisering, individualisering en andere sociale trends de samenleving vorm geven. (Een beetje zoals juristen denken dat ze de wereld vorm geven denken politici soms dat ze iets in handen hebben, dat ze macht en invloed hebben. Helaas, ik peins het niet.)
Als het over het breder verhaal gaat is het stilaan weer tijd geworden voor brede, diepe en vooral genuanceerde verhalen. Polariseren is ok om een discussie op te starten, maar als het gaat om échte problemen (niet die van de klassieke politiek) moeten er ook oplossingen komen. En oplossingen maak je door te luisteren, niet door te roepen.