Vanmorgen toen ik naar het werk reed zat ik met een soortement quote of overdenking in mijn hoofd. Ik kan het zo snel niet samenballen in één zin, dus here goes the thoughttrain.

Dat het perfect mogelijk is om een gezond bedrijf kapot te maken door u te verliezen in bedrijfsmanagementspelletjes: cijfers, ratio's, structuren, etc. Dat men een gezond bedrijf nodig heeft vooraleer men zich met zo'n spelletjes kan bezig houden. En dat het, om een goed bedrijf te maken, vooral belangrijk is om zich te focussen op de voorkant van alles: de sales, de propositie, het verschil, de USP, de can do. Want zonder instroom is er geen bedrijf en zonder bedrijf kan je geeneens aan de spelletjes beginnen.

Let op: die spelletjes zijn tot op zekere hoogte nodig, nuttig en zeker ook onschadelijk, maar leiden onvermijdelijk ook de aandacht weg van de startmotor, het momentum, de zwengel van een organisatie. Het is perfect mogelijk om u goed te (doen) voelen bij cijfertjes en parameters, terwijl het kot voor de rest in brand staat.

Next: de propositie. Als je géén verschil maakt met de concurrenten, kan je enkel op prijs concurreren. Wie concurreert op prijs moet op volume mikken. Volume betekent automatisch de middelmaat binnen je activiteiten een kans laten, wat je eventueel resterende verschil met je concurrentie alleen maar nog doet verminderen.

Boerenwijsheid, ik weet het.

Jongste Dochter, ex-Kleuter, wordt zes vandaag. Allez, ze is al zes geworden, om tien voor vier vanmorgen, maar toen lagen we allemaal te slapen. Al onze kinderen zijn in het holst van de nacht geboren: mijn lief is een kat en katten willen rust om zich heen om kittens ter wereld te brengen.

Passons: onze dochter is zes geworden dus. Om half acht stond ze naast ons bed, om acht uur stonden Saar - met kroon - en ik bij de bakker waar ze fluks twee lollies in ontvangst nam, dan naar de Pepees achter een bak aardbeien en om nog een snoep te scoren. En dan zoenen van de broers krijgen, stormenderhand mama uit bed gaan springen, van de wei en de koe zingen, cadeautjes openmaken, en tegen half tien zat de cake voor morgen op school al in de oven. Dochters van zes beginnen hun verjaardag graag met enige vaart en daadkracht.

We hebben geen kleuters meer in huis! Gek is dat eigenlijk: Sander groeit de kleren van zijn lijf, die is al elf, en Tim volgt op nauwelijks 18 maanden. Maar de leeftijd van zus is toch het meest bepalend voor de algemene leeftijd van ons gezin.

Vandaag is de familie Noels-Tanghe dus zes geworden, en zijn we geen kleuters meer. Tijd voor een tuinhuis, bijvoorbeeld, dat ligt al maanden bouwpakket-klaar op onze terras.

Maar nu gaan we Skypen met nicht Margo.

Gelukkige verjaardag, lieve Saar!