Puf
(Weer) terug van weggeweest te zijn. 't Wordt een slechte gewoonte maar deze keer was het maar voor één nachtje. Iets minder exotisch toch: naar dat andere apeland waar we de taal mee delen, en minder fijn ook - een moeizame start van iets wat beter voorbereid had kunnen zijn. Ah - we zien wel.
Van huis weg zijn wekt een zeker gevoel van weemoed in me op, en dan zit ik nu te kijken naar Finding Neverland, mijn favourite tearjerker. En intussen spookt maar in mijn hoofd: F. is Ziek. F. is 5 en dikke vriend van onze Saar. Ziek met hoofdletter K. Hopelijk komt het goed - de artsen laten voorlopig vermoeden dat het te genezen is.
Qua realitycheck tellen zo'n dingen wel. Waar is Nimmerland wanneer je er nood aan hebt? Alles wordt plots een stukje minder relevant, en het enige waar je kan aan denken is hoe mensen overal verspreid good vibes richting ziekenhuis trachten te sturen. En een klein lief meisje dat daar ligt en wellicht niet begrijpt hoe erg de pijn die ze voelt wel is.
Het enige wat we kunnen doen is helpen geloven. Onmacht kan zo godvergeten frustrerend zijn.
Update: Fiebe blogt.
Reacties