Zoef
Wel, ergens moet er een week voorbij gegaan zijn.
Er was een stroompanne, dacht ik, die me onverwacht een halve dag gekost heeft wegens geen UPS en nukkige netwerkdingen. Er was een afgeblazen gesprek, en dan een ander dat raderen in beweging bracht. Er waren -oh jee- drie avondlijke gebeurens, één met plastron, er waren ook drie meer dan triviale verkoopsgesprekken voor meer dan triviale projecten, er waren fijne blasts from the past onder de vorm van een kreim van een ex-collega die weer eens zijn kreimgehalte getoond heeft. Deze middag heb ik dan kabels getrokken op school, wederom in het gezelschap van een fijne mens die me zomaar geholpen heeft. En in de coulissen van dit alles zijn er trans-atlantische reisplannen te smeden voor twee van mijn fijne collega's die ook eens in the flesh bij een grote klant gaan verschijnen op 't korte, en eigenlijk was het zo druk dat ik niet eens gemerkt heb hoe druk het wel was.
Maar dan is het ineens vrijdagavond en dan denkt men: hé, het zou nooit zo fijn zijn als het zo druk is als er niet voortdurend fijne mensen in die drukte verschijnen. Wel, fijne mensen, u weet hopelijk wie u bent, en u krijgt hedenavond een dikke merci van mij.
Reacties