Buurtfeesten en Sabam

Ergens vorige week viel onze Sabam-factuur binnen voor het buurtfeest. 211 Euro's hebben we af te dokken, voor één rondje fanfare dat hoop en al 50 toeschouwers heeft getrokken langsheen het hele circuit, en drie keer een half uur aperitiefconcert (overigens erg goed, daar niet van). Dat, en een beetje achtergrondmuziek doorheen de twee dagen.

211 Euro's, waarvan de eigenlijke componisten zelf maar een fractie (if and when) te pakken zullen krijgen. 211 Euro's die we hadden kunnen gebruiken om de kost van het drukwerk van de affiches van -pakweg- de editie van volgend jaar te bekostigen. Jammer van het weggegooide geld. Maar wat zijn de opties?

Volgend jaar niet aangeven? Geen optie, aangezien Sabam bij het minste gerucht zelf langskomt om het aangifteformulier in te (laten) vullen. En er nog een pint bij krijgt van ons.

Geen achtergrondmuziek dan maar? Leuk buurtfeest wordt het dan. Dan hebben enkel de bezoekers tijdens de optredens recht op een beetje muzikaal vertier.

In Brugge bestaat er blijkbaar een globale regeling voor Sabam-kosten bij buurtfeesten. In Gent niet, en dat is jammer. Akkoord, er is Wijk aan Zet, maar voor ons valt er via die Sabam-kosten eigenlijk al een vierde (!) weg van de steun die we van hen gekregen hebben. En akkoord, we hebben ook wat centen gekregen van de Dienst Cultuur. Maar toch.

Als ik zo eventjes op een rijtje zet waar we voor moesten betalen, en wat we niet zomaar rechtstreeks kunnen doorrekenen aan de deelnemers (zoals bij drank en eten):

  • huur terrein
  • plankenvloer   
  • tenten, tafels, stoelen
  • PA, licht en technieker
  • drukwerk
  • SABAM
  • verzekeringen
  • een varia aan losse aankopen, vooral EHBO spul en wat DIY dingen
  • vlaggetjes voor de versiering
  • fanfare
  • twee muziekgroepen
  • clown voor kinderanimatie
  • de jumpers van de jumpinitiatie
  • springkasteel
  • nachtbewaking (ha ja)
  • wat extra wijnglazen

Samen goed voor pakweg 4000 Euro. Da's vierduizend Euro risico voor de organisatoren, allen vrijwillige buurtbewoners. Schrikken? Tja. We hebben dan ook héél veel lokale middenstand-sponsors moeten zoeken, en eigenlijk (a) hebben die niks aan dit soort publiciteit, en (b) is zo'n sponsortocht helemaal niet leuk en buurtverheffend en alles.

Het zou fijn zijn als we volgend jaar niet meer langs de Sabam-kassa moeten passeren.

8/31/07 4:02:00 PM | Het Leven | reactie(s)

Reacties