Zonder al te cynisch te worden (moeilijk in deze materie, ik weet het) denk ik dat dit nog steeds een resterend L&H-syndroom is (en dat Jo en Paul best standrechtelijk veroordeeld geweest waren wegens het aanbrengen van een blijvende smet op het blazoen van mogelijks toekomstige IT succes verhalen, maar passons.) L&H samen met de Vlaamse aard, een gekke combinatie van not-invented-here en misplaatst crypto-nationalisme, hebben er voor gezorgd dat de IT pers de lokale IT ontwikkelingen volgt met het grootst mogelijk wantrouwen, een soort negatieve vorm van suspension of disbelief, en in deze vaak het niveau van de gemiddelde IT consument niet overstijgt. Oei, dat was gemeen, sta me toe om dit wat te nuanceren.

Het is niet moeilijk om lezersaandacht (en dus: adverteerders) te vinden voor de IT B2C markt, 't is te zeggen alles wat mobiele devices, telecom en hosting aangaat. Immers, deze drie sectoren hebben een duidelijk fysieke aanwezigheid in de echte wereld. Datacenters spreken tot ieders verbeelding, iedereen wil een iPad of Android ding, en iedereen telt het aantal blokjes op zijn GSM. En sakkert over de kostprijs van dataroaming. Het wordt al moeilijker als het over minder consumentgerichte activiteiten gaat, waarbij dan overgeschakeld wordt naar de klassieke balans-centrische benadering van berichtgeving. Lees: ik begrijp niks van wat je doet maar het genereert precies veel omzet en tewerkstelling dus dan moet het wel goed zijn.

Het duiveltje achter mijn linkeroor zegt me dan dat de balans van Sergei en Larry de eerste jaren wellicht ook niet zo fenomenaal, of eerder: opmerkelijk was, dus dat ze voor andere redenen opgemerkt moeten geweest zijn. Een productvisie, misschien? Nee, hier lokaal doet men aan balanslezende journalistiek en komt men jaar na jaar tot de vaststelling dat Belgacom/Telenet/NMBS en een aantal grote integratoren "de grote IT bedrijven van België" zijn: ze hebben namelijk een grote omzet en stellen veel ITers te werk. En als dan ook nog blijkt dat een goed deel ervan goed (lees: vlot bruikbaar) communiceert én ook nog eens flink wat advertenties inkoopt, dan is het plaatje snel getekend: er zijn een aantal grote IT bedrijven die constant gevolgd worden ook al doen ze in sé weinig hardcore IT, een nest integratoren en bodyshoppers die flink adverteren (en ook wel omzet genereren - fair enough), en de rest zijn ongeloofwaardige knoeiers die best snel groot worden om dan ook gemakkelijker te communiceren.

Als Facebook of een datacenter of een mobiel netwerk een dag uit ligt is dat groot nieuws, als een lokaal IT bedrijf technologie implementeert om zoiets te voorkomen is het "te moeilijk", wegens te technisch, niet verpakt genoeg, of vooral: kom eerst maar eens met een groot project af en dan zullen we geloven wat je zegt. Tegen dat het dan zo ver is, is het lokale bedrijf het moeizame baltsen met de lokale pers al lang beu, en doet het geen moeite meer. Wat er voor zorgt dat de pers nog minder mogelijke onderwerpen heeft om over te schrijven, en maar weer vrolijk een boekje vol praat over groene hosting, 3G vs 4G, wat schampere observaties over het gesloten ecosysteem rond app stores, een printertest en hopla.

The proof is inderdaad in the pudding, maar komen klagen dat je gestalkt wordt met saaie persberichten of commerciële inmenging met de editoriale lijn, geeft geen pas als L&H nog steeds de sfeer rond IT verslaggeving bepaalt. Het zal inderdaad aan onze aard gelegen zijn, maar iemand moet me toch maar eens uitleggen waarom er zoveel reactie komt uit het buitenland, prospects, pers én analysten samen, als wij een nieuw productkindje lanceren, maar waarom we wederom vakkundig dood-genegeerd worden door de lokale IT pers(*). Enige lokale trots zorgt in Frankrijk en Duitsland voor bloeiende interne markten, die op zich nieuwsplatformen nodig hebben, waar op hun beurt adverteerders op afkomen. Hier moet dat omgekeerd, en wordt geen enkel risico genomen - de pudding moet al op tafel staan. De schande die Jo en Paul veroorzaakt hebben, is wat onze lokale softwaremarkt klein houdt, en de berichtgeving dienaangaande logischerwijs arm.

En intussen praat de media over zichzelf, en probeert ze begrip te zoeken voor haar precaire situatie. Wel, wij ook, misschien stappen we dan ook beter samen de wijde wereld in, niet?

(*) Niet te beroerd om te nuanceren: veel tijd hebben ze misschien nog niet gehad. Maar Gilbane, eContent Magazine, the 451 Group, en de retweeters ook niet.